تقدیم به رهبر کودتاچیان و محمود پینوکیو:

گر شعله های خشم وطن / زين بيشتر بلند شود

ترسم به روی سنگ لحد / نامت عجين به گند شود

پر گوی و ياوه ساز شدی، / بی حد زبان دراز شدی

ابرام ژاژخايی ی تو / اسباب ريشخند شود

هرجا دروغ يافته ای / درهم چو رشته بافته

ای ترسم که آنچه تافته ای / بر گردنت کمند شو

د باد غرور در سر تو، / کور است چشم باور تو

پيلی که اوفتد به زمين / حاشا دگر بلند شود

بر سر کله گشاد منه، / خاک مرا به باد مده

ابر عبوس اوج – طلب / پابوس آبکند شود

بس کن خروش و همهمه را، / در خاک و خون مکش همه را

کاری مکن که خلق خدا / گريان و سوگمند شود

نفرين من مباد تو را / زان رو که در مقام رضا

دشمن چو دردمند شود، / خاطر مرا نژند شود

خواهی گر آتشم بزنی / يا قصد سنگسار کنی

کبريت و سنگ در کف تو / خاموش و بی گزند شود

سيمين بهبهانی